پیامبر خدا در چهل سالگی به نبوت مبعوث شد 

  ملاقات حضرت موسی با خداوند در طول چهل شب طول کشید 

امیر المومنین (ع) : « خداوند متعال برای ما پیروانی برگزیده که ما را یاری می کنند . برای شادی ما وشادوبرای غم ما اندوهناک می شوند »

حضرت ابوالفضل نخستين فرزند از چنين بانوى با معرفت و حق شناسى بود تولد وى، خانه على(عليه السلام) و دل مولا را غرق نور و سرور ساخت وقتى كه به دنيا آمد حضرت على(عليه السلام) در گوش او اذان و اقامه گفت نام خدا و رسول خدا را بر گوش وى خواند و نام او را عباس قرار داد.

در روز هفتم تولدش گوسفندى را به عنوان عقيقه ذبح كردند و گوشت آن را به فقرا صدقه دادند.

با آن كه هنگام تولد پدر خوشحالى مى كند، حضرت گاهى قنداقه عباس خردسال را در آغوش مى گرفت و آستين دست هاى كوچك او را بالا مى زد و بر بازوان او بوسه مى زد و اشك مى ريخت حضرت در پاسخ ام البنين نسبت به اين كار فرمود اين دست ها براى كمك و يارى به برادرش حسين قطع خواهد شد.

                                                                    جاده و اسب مهیاست بیا تا برویم
                                                                     كربلا منتظر ماست بیا تا برویم
                                                                    فرصتی باشد اگر، باز درین آمد و رفت
                                                                     تا همین امشب و فرداست بیا تا برویم
                                                                     ولادت امام حسین (ع) تبریک  و تهنیت باد             

ا

                                                                   اگر همه شیعیان به  این احادیث عمل کنند دنیا بهشت می شود به امید آن روز 

سویدای سواد آموختیم از پدر گر قالب تن یافتیم از معلم جان روشن یافتیم ای معلم چون
کنم توصیف تو چون خدا مشکل توان تعریف تو ای تو کشتی نجات روح ما ای به طوفان
جهالت نوح ما یک پدر بخشنده آب و گل است یک پدر روشنگر جان و دل است لیک اگر
پرسی کدامین برترین آنکه دین آموزد و علم یقین استاد حسین شهریار

و سردی و برودت را دفع می کند

                                                  بحار الانوار ، ج 63 ، ص 198  

     پیامبر (ع) می فرماید : 

   پنیر ، درد است ، گردو هم درد است ؛ اما چون باهم در یک جا جمع شو ند درمان می شوند 

                                                                                                                  دانش نامه احادیث پزشکی :2/ 266

 چرا پنیر و گردو را باید باهم بخوریم : 

   کلسیوم موجود در پنیر برای اینکه جذب بدن شود 

   نیاز به فسفر دارد و اگر پنیر با گردو مصرف نشود 

    کلسیوم موجود در خون مقداری از فسفر مغز را بر می دارد 

    که در نهایت موجب کند ذهنی فرد خواهد شد . 

                                                                                            اولین دانشگاه ف ج 6 ف ص 27 

                پدرت شاه خراسان و خودت گنج

                پدرت حضرت خورشید و خودت گنج تمامی

      غنچه ای نیست که عطر نفست را نشناس                                                                                                                                          ولادت امام جواد (ع) مبارک باد

                                                                                                                                                                                                            ای روضه ی رضوان رضا ادركنی

                                                                                                                                                                                                                  سرحلقه ی خوبان خدا ادركنی

                                                                                                                                                                                                                درجود و كرم نیامده در عالم

                                                                                                                                                                                                                  دستی به كریمی شما ادركنی

                                                                                                                                                                                                           تو که ذکر صلواتی و درودی و سلامی

ثقه جليل، كافور خادم  مى‏گويد: در محل سكونت امام هادى (ع) در سامراء، عده‏اى از صنعتگران بودند و آنجا روستايى بود، از جمله مردى بنام يونس نقاش كه محضر امام مى‏آمد و خدمت مى‏كرد.

روزى يونس محضر امام آمد و بشدت مى‏لرزيد، گفت: مولاى من! خانواده‏ام را به شما مى‏سپارم، امام فرمود: قضيه چيست؟ گفت: مى‏خواهم از اين محل بروم، حضرت در حال تبسم گفت: چرا يونس؟ گفت: موسى بن بغا  نگينى به من فرستاد كه بتراشم و سوار انگشتر كنم، وقت تراشيدن آن را شكستم، نگين را نمى‏شود قيمت گذاشت تا از عهده غرامت برآيم، صاحبش هم موسى بن بغاست يا هزار تازيانه به من مى‏زند و يا مى‏كشد.
امام فرمود: تا فردا برو به خانه‏ات جز خير نخواهد بود، فردا اول روز آمد و بشدت مى‏لرزيد، گفت: يابن رسول الله! فرستادها موسى آمده تا نگين را ببرد، امام فرمود: برو جز خير نخواهى ديد، گفت: مولاى من در جواب او چه بگويم؟! امام بحالت تبسم فرمود: برو پيش او ببين چه مى‏گويد، جز خير نخواهد بود.
او با ترس و لرز برگشت، بعد از ساعتى، خندان پيش امام آمد، گفت: مولاى من! فرستاده موسى گفت: شب كنيزان امير دعوا كرده و هر يك گفته است انگشتر مال من خواهد بود، امير گفت: اگر بتواند او را دو تكه كرده، دو تا نگين كند، تا هر يك يكى را بر دارد و دعوا نكنند، اجرتش هر چه باشد خواهيم داد.
امام صلوات الله عليه با شنيدن اين سخن گفت: «اللهّم لك الحمُد اذ جعلْتَنا ممن يحمُدك حقاً» بعد فرمود: خوب به فرستاده موسى چه جوابى دادى؟! گفت: گفتم: مهلت بدهيد ببينم چطور درست بكنم، فرمود: خوب گفتى.